Omroep Zeeland
1 oktober, 06:39 • 2 minuten leestijd
Met een doos vol eieren loopt Simon Kleinman door de straten van Vlissingen. In zijn vijftigjarige carrière heeft hij er nog nooit eentje kapot laten vallen. Hij is dan ook een vakman, die er na deze week mee stopt. De laatste melkboer van Vlissingen gaat met pensioen.
Wie denkt dat een melkboer alleen melk verkoopt, heeft het mis. Zijn wagen zit ook vol vla, slagroom en andere zuivelproducten. "Waar vraag naar is, dat neem ik mee." Zo gaat hij dagelijks langs huizen, horecazaken en schepen met zijn melk- en zuivelwagen.
Hij heeft de glazen melkflessen inmiddels verruild voor melkpakken, maar verder is er weinig veranderd. De administratie en het klantenbestand houdt hij bij in de ouderwetse geldtas die om zijn schouder hangt. En als mensen niet thuis zijn, is dat geen probleem. "Dan zet je het gewoon voor de deur. Je weet wat ze nodig hebben." De betaling? "Dat komt wel een keer. Dat gaat altijd goed."
Een fijnproever op het gebied van melk is Kleinman na al die jaren niet geworden. "Het maakt mij niet uit welke melk ik drink. Ik gebruik meestal wat over de datum is. Want die datums zijn zeer ruim en het is niet gelijk bedorven, hè?"
De melkboer vindt het jammer dat zijn beroep uitsterft. In Vlissingen is hij de laatste, maar hij denkt dat hij ook de laatste melkboer in heel Zeeland is: "Volgens mij heb ik geen collega's meer." Winkels die dag en nacht open zijn, zijn funest geweest voor het beroep van de melkboer. Daar kun je volgens Kleinman niet tegenop.
Dat hij het wél zo lang heeft volgehouden, heeft hij aan verschillende factoren te danken: "Ik ben een deurdouwer, heb een goede klantenkring en klaag niet. Niks is te veel."
Toch stopt hij nu definitief. Hij is bijna 67 en het werk wordt zwaarder. "Ik vind het mooi geweest. Het lichaam vraagt ook om rust." Hij hoopt dat iemand zijn melkwagen na zijn pensioen wil overnemen.