Medewerkster met chronische ziekte onterecht ontslagen door ministerie

DEN HAAG - Een medewerkster van het ministerie van Justitie en Veiligheid (JenV) kreeg geen nieuw contract, omdat ze door een chronische ziekte enkele keren ziek is geweest. Volgens de rechtbank is hierdoor sprake van discriminatie en heeft de vrouw recht op een schadevergoeding van ruim 4300 euro.

De vrouw krijgt met ingang van 1 november 2024 een contract voor een jaar bij het ministerie. Ze gaat werken voor Justis, de afdeling die onder meer aanvragen voor een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) beoordeelt.

De medewerkster lijdt aan endometriose. Dit is een chronische ziekte, waardoor de vrouw ernstige buikpijn kan krijgen. Die pijn straalt dan door naar haar rug. Al tijdens het sollicitatieproces geeft de vrouw aan dat ze hier last van heeft.

Het Ontslag

In bijna elk bedrijf komen weleens arbeidsconflicten voor. Soms loopt het geschil zo hoog op dat partijen naar de rechter stappen. Maar wat zijn nu de rechten en plichten die een werknemer of werkgever heeft?

In de rubriek Het Ontslag gaan we hier nader op in en behandelen we elke eerste donderdag van de maand de opvallendste ontslagzaak van de afgelopen maand. Lees hier alle verhalen uit deze rubriek.

Voor het ministerie van Justitie en Veiligheid is dit geen probleem en de vrouw is goed in haar werk, zo blijkt tijdens de behandeling van de rechtszaak. Toch wordt haar contract niet verlengd. Volgens haar leidinggevende komt dat, omdat ze zich in het voorgaande jaar enkele keren heeft ziekgemeld.

Volgens de medewerkster is hier sprake van discriminatie. Bij het tekenen van het contract was toegezegd dat als ze goed zou functioneren ze na een jaar een vast contract zou krijgen. Drie andere mensen die ongeveer tegelijk zijn begonnen, hebben deze vaste aanstelling allemaal gekregen. De vrouw is de enige die geen nieuw contract krijgt, terwijl haar beoordelingen altijd goed zijn.

De vrouw stapt daarom naar de rechter. Hier bepleit het ministerie dat er geen sprake is van discriminatie. Volgens JenV is het niet zo dat het contract niet is verlengd vanwege de chronische ziekte, maar omdat ze zich enkele keren met buikpijn, koorts en spierkrampen heeft ziekgemeld. Volgens het ministerie heeft de vrouw nooit aangegeven dat haar ziekmeldingen in verband staan met haar ziekte.

Hier blijkt dat de vrouw zich in het jaar dat ze voor Justis werkt drie keer ziek meldt. In februari en mei heeft ze last van buikpijn en rugklachten en is ze respectievelijk acht en drie dagen afwezig. In juli heeft de vrouw een miskraam en is ze zeven dagen afwezig.

Volgens de vrouw heeft dit geen invloed gehad op haar verdere functioneren. Ze heeft altijd haar targets gehaald en heeft op andere momenten thuisgewerkt als ze niet lekker zou zijn of zelf vervanging geregeld.

Toch zijn de ziekmeldingen voor het ministerie reden om haar contract niet te verlengen. Volgens het ministerie zou haar afwezigheid voor praktische problemen zorgen. 'Het besluit om de arbeidsovereenkomst niet te verlengen is genomen op basis van feitelijke en praktische gevolgen van het frequente kortdurende verzuim voor de planning en de bedrijfsvoering', laat het ministerie aan de advocaat van de vrouw weten.

Bovendien vindt het ministerie dat endometriose geen chronische aandoening is. Daar is volgens JenV pas sprake van als het iemand belet om op gelijke voet met anderen te werken.

Daar is bij deze medewerkster geen sprake van, ook omdat ze nooit om aanpassingen van haar werkzaamheden heeft gevraagd. Daarom zou er volgens het ministerie geen sprake zijn van een verboden onderscheid.

Het niet verlengen van het contract heeft niet te maken met de chronische ziekte, maar met het regelmatig kortdurend ziek zijn, stelt het ministerie van Justitie en Veiligheid. Daarom is het niet verlengen van een contract een keuze die ze als werkgever mogen maken.

De rechter gaat hier niet in mee. Volgens de rechter staat vast dat als de vrouw niet ziek was geweest, haar contract verlengd zou zijn. Daarom lijkt het dat het ministerie de wet op gelijke behandeling heeft overtreden.

Volgens de rechtbank is dit belangrijk, omdat de bewijslast bij een vermoeden van discriminatie wordt omgedraaid. Dat houdt in dat de vrouw niet moet bewijzen dat ze gediscrimineerd is, maar dat het ministerie aan moet tonen dat ze niet in de fout zijn gegaan.

Dat lukt het ministerie niet volgens de rechters. Het staat vast dat de vrouw al bij haar sollicitatiegesprek heeft aangegeven te lijden aan endometriose en dat de ziekmeldingen daarmee verband houden. Dat het ministerie blijkbaar niet weet wat de ziekte inhoudt en zich niet heeft gerealiseerd dat het niet verlengen van het contract verband houdt met haar chronische ziekte, maakt daarbij niet uit.

Het ministerie heeft de vrouw gediscrimineerd door haar geen nieuw dienstverband aan te bieden. Daarom heeft de werkneemster recht op een schadevergoeding. Volgens de vrouw had ze minimaal een contract voor een jaar gekregen. De schadevergoeding die ze eist is om die reden precies een jaarsalaris, bijna 50.000 euro.

De rechtbank vindt dat veel te veel. Weliswaar klopt het dat ze geen salaris heeft ontvangen, maar de vrouw heeft het afgelopen jaar wel een WW-uitkering gekregen. Die wordt van de schadevergoeding afgehaald, waardoor de vrouw recht heeft op 4300 euro netto. Bovendien moet het ministerie ook de juridische kosten van de vrouw van 2300 euro betalen.