Koffers kwijt en geleende jas: avontuurlijk toernooi in Engeland voor Winschoter stadsomroeper Jan Veen

Jan Veen uit Winschoten is terug van een internationaal toernooi voor stadsomroepers in het Engelse Chester. Hij won niet de hoofdprijs, maar kijkt terug op een bijzondere ervaring. ‘Een moderne stadsomroeper is een ambassadeur voor zijn regio.’

Veen treedt al jaren op als de stem van Winschoten en de gemeente Oldambt. In 2017 nam hij de bel over van zijn vader Geert Veen, die in 2010 al eens in Chester meedeed als stadsomroeper. Geert overleed later dat jaar op 71-jarige leeftijd. Veen zet de traditie voort, maar luistert goed naar de raad die hij meekreeg. 'Mijn vader zei altijd: je moet vooral niet mij worden en je moet je eigen dingen doen. Dat ben ik dus ook gaan doen.'

Wat is een stadsomroeper?
Een stadsomroeper is een historisch beroep waarbij iemand vroeger al roepend het nieuws, wetten en mededelingen van het stadsbestuur of lokale ondernemers bekendmaakte aan de bevolking. Veen noemt het zelf ‘het op één na oudste beroep ter wereld’.

In Engeland nam hij het op tegen 24 collega's uit landen als Canada, Australië, Duitsland, België en de Verenigde Staten.

De reis naar de wedstrijd begon met de nodige stress. Een grote storing bij de Britse luchtverkeersleiding veroorzaakte veel vertragingen. De rechtstreekse vlucht naar Manchester werd geschrapt. ‘We moesten daarom omreizen met een overstap in Londen’, aldus Veen.

Door de chaos kwamen hun koffers pas op woensdagavond aan in het hotel. Dat was erg vervelend, want de stadsomroeper moest dinsdagochtend al optreden. 'Dat is niet handig als je al moet roepen in de wedstrijd’, vertelt Veen. Een Canadese collega, Liam Cragg, schoot te hulp en leende hem een jas, overhemd en hoed. Zo verscheen Veen op de eerste wedstrijddag in het groen op het podium.

Het toernooi bestond uit drie officiële rondes. Een vakjury beoordeelde de teksten en de presentatie. De eerste ronde ging over de eigen woonplaats, de tweede over een winkelcentrum en de derde over het hotel waar de omroepers verbleven. Tussendoor legden de deelnemers een decibeltest af. Veen haalde daarbij een geluidsniveau van 101 decibel. De winnaar van die test reikte tot 117 decibel.

Naast de wedstrijden bezochten de stadsomroepers een lokale basisschool. Veen legde aan de leerlingen uit hoe het leven eruitzag toen kranten, televisie, radio en internet nog niet bestonden. 'Nieuws, wetten en belastingen werden vroeger immers mondeling op straat bekendgemaakt', aldus de Winschoter. 'Vandaar dat we in Nederland ook nog altijd eindigen met 'hoort, zegt het voort'. Dat was vroeger noodzakelijk.'

Door spanning en vermoeidheid verliepen de belangrijkste wedstrijdonderdelen voor Veen minder goed dan gehoopt. Hij eindigde op de 25e en laatste plaats. Zelf tilt hij daar niet te zwaar aan. 'Dat is op dit moment het minst belangrijke. Het gaat om de ervaring en de contacten.' De hoofdprijs ging naar de Australiër Kevin Howarth.

Tijdens de Accommodation Proclamation, de roep over het eigen hotel, behaalde de Groninger zijn hoogste score. Bovendien overhandigde hij namens Winschoten en Oldambt een bladgouden roos aan de burgemeester van Chester.

Veen keert met mooie herinneringen terug naar huis. En de uitnodiging voor een volgend toernooi over twee jaar heeft hij alweer op zak.