Het zogenaamde samenwerkingsakkoord ‘Economische Governance’ staat al sinds mei op de agenda van de Brusselse ministerraad en is donderdag voor de veertiende keer uitgesteld. Nochtans had de Brusselse regering, onder leiding van Boris Dilliès (MR), er zich eind maart 2026 mee akkoord verklaard in het Overlegcomité. Federaal minister van Begroting Vincent Van Peteghem (CD&V) sprak toen van een historisch akkoord.
De Europese Commissie legt vandaag in het kader van het Stabiliteits- en Groeipact strenge voorwaarden op aan de lidstaten over de groei van hun overheidsuitgaven. Alleen de federale regering, als vertegenwoordiger van de lidstaat, moet hier verantwoording voor afleggen ten aanzien van de EU, zelfs als de andere federale entiteiten hun begroting zouden laten ontsporen.
Het nieuwe samenwerkingsakkoord dat in maart is afgesloten bepaalt dat voortaan ook gewesten en gemeenschappen rechten en plichten hebben bij het onder controle houden van de overheidsfinanciën. Concreet betekent dat als België gesanctioneerd wordt, de federale entiteiten die mee verantwoordelijk zijn, ook mee boetes zullen moeten betalen.
Maar de Brusselse regering weigert nu om het akkoord formeel goed te keuren. Volgens Le Soir staan vooral PS en Anders op de rem. Zij vinden dat de federale regering in haar begroting bepaalde beloftes niet nakomt, bijvoorbeeld in de Brussel Deal en het Belirisfonds.
De PS verwijst in Le Soir ook naar de hervorming van de werkloosheid die een deel van de federale lasten afschuift op de OCMW’s.
'Met de voeten getreden'
Minister van Begroting Dirk De Smedt (Anders) werd hierover ondervraagd tijdens de actualiteitsvragen in het Brussels parlement door parlementslid Gilles Verstraeten (N-VA). Volgens De Smedt hebben andere federale entiteiten – hij noemde geen namen - “nog voor de inkt droog was van het akkoord”, datzelfde akkoord met de voeten getreden.
De Smedt: “Het samenwerkingsakkoord voorziet in een nieuw artikel dat vraagt dat entiteiten in dit land zich terughoudend opstellen voor beleidsmaatregelen die een impact hebben op andere entiteiten. Het is het principe van: ‘Iedereen veegt voor eigen deur’. Welnu, zowel de geest als de letter van het akkoord is met de voeten getreden.”
De Smedt verwijst wellicht naar de Brussel Deal, waarbij de federale regering niet langer wil opdraaien voor de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers.
Volgens De Smedt neemt de Brusselse regering, ook los van het samenwerkingsakkoord, zijn verantwoordelijkheid door een meerjarig traject te volgen voor een begroting in evenwicht in 2029. “Wij dragen zo al voor vele honderden miljoenen bij aan de financiële stabiliteit van dit land. We hebben dus geen lessen te ontvangen, eerder integendeel.”