Artikel luisteren
6min
Meer info
Ieder jaar komen er in Vlaanderen meer appartementsgebouwen bij, maar tegelijkertijd blijft er een tekort aan mensen die syndicus willen worden. Gevolg? Syndici moeten steeds meer gebouwen onder hun hoede nemen. En dat loopt wel eens mis. Daarover gaat de 'Klacht van de week' in het consumentenprogramma 'WinWin' op VRT 1. Eline Van Wynsberghe koos wél voor het knelpuntberoep. Zij werkt al 7 jaar als syndicus en haar kantoor beheert vandaag zo'n 80 gebouwen. "Eigenaars hebben te vaak te hoge verwachtingen van ons. Of vragen dingen die niet bij onze job horen."
WinWin is het consumentenprogramma van VRT op Radio 2 en VRT 1. Xavier Taveirne en Chaima Saysay maken jouw leven met slimme tips en goed advies net iets betaalbaarder. Heb je een vraag, tip of probleem? Mail naar winwin@radio2.be
"Mijn syndicus doet zijn werk niet goed". Het is een veelvoorkomende klacht in de mailbox van WinWin. Het consumentenprogramma onderzocht een aantal concrete klachten en sprak met mede-eigenaars én syndici over de structurele problemen. De reportagereeks is te zien op VRT 1 en VRT MAX .
Mensen vergeten soms dat wij enkel bevoegd zijn voor de gemeenschappelijke delen in een appartementsgebouw
Eline Van Wynsberghe, syndicus
Wanneer een gebouw uit twee of meer appartementen bestaat die eigendom zijn van verschillende eigenaars, dan is het wettelijk verplicht om een syndicus aan te stellen. Die moet de gemeenschappelijke delen van het gebouw beheren, in opdracht van de mede-eigenaars. De sector staat onder druk door het groeiend aantal appartementen. In combinatie met het tekort aan syndici dat al jaren aansleept, zorgt dat voor problemen.
"Het mes snijdt aan twee kanten. Veel mensen weten niet wat er allemaal bij komt kijken wanneer je in een appartement gaat wonen. Ze beseffen niet dat ze plots met anderen moeten samenleveren en beslissingen moeten nemen", zegt WinWin-redacteur Michael Dilissen, die de sector doorlichtte. "Anderzijds zien te veel syndici hun job als een takenlijstje dat ze moeten afvinken."
Kortom: er zijn te weinig syndici voor te veel gebouwen en de kwaliteit van de dienstverlening kan daaronder lijden. Wie wél voor het beroep koos, is Eline Van Wynsberghe. Zij is al 7 jaar syndicus in het kantoor van haar vader en doet dat graag. "Ik heb het van jongs af aan meegekregen van mijn ouders. Als kind zei ik altijd dat ik nooit zelf syndicus wilde worden, maar het is uiteindelijk anders uitgedraaid. Toch heb ik daar geen spijt van."
Als syndicus moet je communicatief, administratief en technisch sterk staan. Net die afwisseling vindt Van Wynsberghe interessant. "Ik studeerde communicatiewetenschappen, dus ik weet hoe ik aan crisiscommunicatie moet doen."
Maar ook technische kennis is belangrijk. "Je moet iets weten over beton, liften, elektriciteit, noem maar op. Je moet bijvoorbeeld ook een factuur goed kunnen beoordelen. Anders kunnen aannemers je vanalles wijsmaken. Daarnaast moet je ook administratief en boekhoudkundig nauwkeurig zijn."
Van Wynsberghe beheert samen met haar ouders een 80-tal gebouwen. Het grootste telt net geen 160 appartementen. In totaal staat ze in contact met zo'n 1.475 eigenaars. Dat zorgt dagelijks voor een stevige stroom aan berichten. "Mijn mailbox moet soms gemonitord worden, of die overstroomt. Mijn rechtstreekse gsm-nummer deel ik liever niet met de eigenaars. Anders zou er geen einde komen aan mijn werkdag."
De vragen en problemen waarmee een syndicus geconfronteerd worden, zijn erg uiteenlopend. Denk maar aan een kapotte lamp, een geblokkeerde lift, een lek, een brandalarm of een onder water gelopen garage. "Als ik 's ochtends opsta, weet ik niet wat de dag zal brengen. Het is echt een boeiende job."
Maar de verwachtingen van mede-eigenaars liggen doorgaans erg hoog, vindt Van Wynsberghe. "Sommige mensen zijn heel dankbaar voor wat je altijd doet. Maar meestal hebben ze hoge verwachtingen, waar wij niet altijd aan tegemoet kunnen komen. Als iemand een probleem heeft, willen ze meteen een oplossing. Maar wij moeten ook wachten op een loodgieter of elektricien. Dan kan een oplossing soms op zich laten wachten. Onze bevoegdheid stopt ook bij de voordeur van elk appartement. Wij staan enkel in voor de gemeenschappelijke delen van het gebouw. Dat vergeten mensen wel eens."
De job van syndicus is geen 9-to-5-job. "We moeten naar algemene vergaderingen van mede-eigenaars en die zijn vaak 's avonds. Daarom ben ik vaak van 9 uur tot 21 uur aan de slag. Ook in het weekend of tijdens vakanties kan de job blijven doorlopen."
Bovendien wordt het werk volgens Van Wynsberghe steeds complexer. Het wettelijke kader wordt ingewikkelder en nieuwe technologieën brengen extra uitdagingen met zich mee. "Zonnepanelen en laadpalen waren er vroeger niet. Nu moeten we die in oudere gebouwencomplexen zien te installeren. Die combinatie is niet altijd even simpel."
Haar gsm ligt 's nachts naast haar bed. "Je weet maar nooit. Stel dat er ergens plots een lek is. Dan moeten wij toch altijd paraat staan. Maar dat ik midden in de nacht uit mijn bed gebeld word, gebeurt gelukkig niet veel."