‘Zonder de oorlog in Oekraïne was Natalia’s Kitchen er niet geweest’

Toen Natalia’s Kitchen net open was, zaten Oekraïense gasten videobellend in het restaurant: ‘Kijk eens wat ik hier eet’, zeiden ze enthousiast tegen familie in hun thuisland, ‘borsjtsj!’ De rodebietensoep – in 2022 door Unesco erkend als immaterieel erfgoed – is een van de typisch Oekraïense gerechten op de kaart van Natalia’s Kitchen. In dit Hilversumse restaurant proeven gasten de Oost-Europese keuken: simpele gerechten met granen, vlees en seizoensgroenten zoals bieten en kool. “Oost-Europees eten is de definitie van comfortfood”, zegt eigenaar Weronika Grotek-Sapin. “Vullend en niet te pittig: eten waardoor je je beter voelt.”

Ook als Grotek-Sapin niet aan het werk is, komt ze graag langs om handgevouwen pierogi (dumplings) te eten. “Die zijn lastig om zelf te maken, maar gelukkig werkt in de keuken een Oekraïense vrouw die vijf uur per dag dumplings vouwt.” Ook de gevulde koolrolletjes, golubtsi, zijn populair. “Ik ben waarschijnlijk de grootste kool-inkoper van Hilversum”, lacht ze.

Dat ze restauranteigenaar zou worden, had de Poolse Grotek-Sapin een paar jaar geleden nooit gedacht. Dat veranderde toen zij en haar man in 2022 een Oekraïense familie in huis namen. De moeder, Natalia Tkachenko, bleek chef-kok te zijn en begon al snel voor beide gezinnen te koken. Ze maakte meer dan ze zelf op konden, dus startten Grotek-Sapin en Tkachenko een bezorgservice. Enkele maanden later openden ze Natalia’s Kitchen.

‘Wij laten zien dat Oekraïne meer is dan oorlog’

Oost-Europeanen wisten het restaurant snel te vinden, maar Nederlanders moesten wennen. “Ze verwachtten broodjes bij de lunch, niet alleen warme gerechten”, vertelt Grotek-Sapin. “Maar eenmaal binnen zijn de reacties positief. Dat maakt me trots. In Polen is eten een belangrijk onderdeel van de cultuur. Door te koken kun je je liefde laten zien.” Inmiddels weten ook Nederlanders het restaurant goed te vinden. Grotek-Sapin wil de Oost-Europese keuken populair maken in Nederland. “Ik wil dat mensen niet alleen aan pizza of sushi denken, maar ook aan Oekraïens.”

Medeoprichter Tkachenko werkt inmiddels elders, maar het restaurantteam, dat bestaat uit Oekraïense en Poolse vrouwen, is hecht gebleven. Onderling spreken ze hun eigen taal: een mix van Pools, Oekraïens en Russisch. Toch is het bestaan van Natalia’s Kitchen bitterzoet: “Zonder de oorlog in Oekraïne was het restaurant er niet geweest”, zegt Grotek-Sapin. “Maar wij laten zien dat Oekraïne meer is dan oorlog. Het is een hoopgevend idee dat de oorlog ooit gaat stoppen, maar het restaurant blijft.”

Dit artikel verscheen eerder in OneWorld Magazine in december 2025.