28 sep 2026 om 09:49
De reünietour van The Pussycat Dolls verloopt niet zonder slag of stoot. De Amerikaanse shows werden geschrapt na tegenvallende kaartverkoop en in Europa moet de van zestal naar drietal geslonken girlband opboksen tegen matige recensies. In de Ziggo Dome zijn ze toch in vorm.
Het drama rondom de comeback van The Pussycat Dolls begon afgelopen maart al. Nicole Scherzinger, Ashley Roberts en Kimberly Wyatt kondigden aan als drietal op tour te gaan en de overige drie leden thuis te laten.
Voormalige Pussycat Dolls Jessica Sutta en Carmit Bachar lieten hun onvrede daarover duidelijk blijken op sociale media. Geen vliegende start voor de reünie van een groep die in de hoogtijdagen van 2005 tot 2009 ook werd geplaagd door geruchten over ruzies binnen de groep.
De reünietour van The Pussycat Dolls zou ook door grote delen van de Verenigde Staten reizen, maar die shows werden geannuleerd. Een officiële reden werd nooit gegeven, maar Amerikaanse media wezen er massaal op dat de kaartverkoop erg was achtergebleven.
Ook zondag in de Amsterdamse Ziggo Dome is de show uiteindelijk niet uitverkocht. Maar de zaal, volledig ingericht met zitplekken, is zondagavond goedgevuld met fans op zoek naar een avond onvervalste nostalgie naar de jaren 2000.
Scherzinger is nog steeds de onbetwiste leider
Die nostalgie zou moeten beginnen bij het voorprogramma, verzorgd door Lil' Kim, een van de succesvolste vrouwelijke rappers van de jaren negentig en nul. De inmiddels 52-jarige artiest weet tijdens haar chaotische en ietwat bizarre set van een half uur amper een volledig couplet te rappen en springt vooral mee op fragmenten van hits van andere artiesten, die met videoclip en al worden afgespeeld.
Het doet vrezen voor de vorm waarin The Pussycat Dolls verkeren, maar dat blijkt onnodig zodra ze de show openen met When I Grow Up. Scherzinger, die altijd de onbetwiste leider van de groep was, is dat nog steeds. Ze zingt krachtig en de choreografieën van het drietal zien er nog net zo strak uit als twintig jaar geleden. Dat Scherzinger dit doet met een flinke brandwond op haar been, valt niets van te merken.
Het tempo van de show ligt meteen hoog met uitvoeringen van hits als Beep, I Don't Need A Man en I Hate This Part, waarbij de zaal ondanks alle zitplekken staat te dansen. Bij een aanzienlijk aantal van de hits wordt een coupletje afgesnoept, waarschijnlijk om het tempo erin te houden. Maar daardoor verschiet de groep haar kruit juist wat te vroeg.
Solostukken om show te vullen
Met twee albums op zak voordat ze in 2010 uit elkaar gingen, hebben de dames geen onuitputtelijke voorraad hits. Het middenstuk van het concert bestaat dan ook uit drie soloblokken.
Wyatt trapt af met een soort dj-set, Roberts zingt een ballad en doet een choreografie op bekende nummers van Beyoncé en Ariana Grande. Het is mooi dat ze die solotijd krijgen in een door Scherzinger gedomineerde show, maar voor veel fans is het een moment voor een bezoekje aan de bar of toiletten.
Het helpt niet mee dat elk solo-optreden wordt voorafgegaan door een video met een interview, waarin we niet bijster veel leren over wie The Pussycat Dolls nu echt zijn. Ook de toespraken tussendoor vertellen ons weinig anders dan hoe dankbaar ze zijn dat ze in Amsterdam staan.
Natuurlijk krijgt Scherzinger uitgebreider de tijd voor haar solowerk. Ze begint in een lange witte jurk met een ballad uit de musical Sunset Boulevard, waarmee ze op Broadway stond. De vuurwerk regen valt achter haar terwijl ze haar vocale acrobatiek laat horen.
De overgang naar haar op hiphopbeats gestoelde solodebuut Whatever U Like is groot. Het wordt op het podium speels aangepakt met de witte galajurk die door de dansers langzaam wordt veranderd in een knalrode outfit waarin Scherzinger flink danst. Ze zet een strakke medley neer waarvan vooral Don't Hold Your Breath gevolg krijgt, aangezien dat haar enige echte solohit in Nederland was.
Megahits Buttons en Don't Cha als climax
Als The Pussycat Dolls dan eindelijk weer met z'n drieën op het podium staan, schalt de megahit Buttons door de Ziggo Dome. Voor de iconische choreografie uit de videoclip nodigen ze, in de stijl van Zara Larsson, enkele fans uit de zaal uit, die goed met de zangeressen meekomen.
Ook bij het in 2020 als eerste poging tot een reünie uitgebrachte nummer React wordt de videoclipchoreografie met stoelen overtuigend teruggebracht op het toch vaak wat kale podium.
Na een aandoenlijk meezingfestijn met Stickwitu blijft er nog één nummer over waar de Ziggo Dome met smart op wacht: de iconische debuuthit Don't Cha uit 2005. Fans filmen zichzelf en elkaar terwijl ze "don't cha wish your girlfriend was hot like me?" meegalmen. Een bevredigend einde van een show die hier en daar een wat lange zit bleek.
Michiel Vos
Entertainmentverslaggever
Michiel volgt de entertainmentwereld met een focus op muziek. Hij doet regelmatig verslag van concerten en festivals. Ook is Michiel te horen in De Achterklap Podcast. Mail je tips of vragen.