Opslaan
Stamceldonor en -ontvanger moeten voortaan met elkaar in contact kunnen komen zonder daarbij verplicht anoniem te blijven, adviseert de Gezondheidsraad. Volgens huidige wetgeving is contact tussen de ontvanger en de donor in stamceltransplantatie alleen mogelijk via anonieme briefwisseling.
Stamceltransplantatie is een medische behandeling waarbij zieke cellen in het beenmerg worden vervangen voor goede cellen van een donor. Het wordt vaak toegepast bij verschillende typen kanker. In Nederland is het verboden om met je eigen naam contact te leggen met donor of ontvanger, om beide partijen te beschermen tegen negatieve gevolgen daarvan. Persoonlijke benadering kan een donor extra onder druk zetten om opnieuw te doneren. Andersom kan een ontvanger bijvoorbeeld beïnvloed worden een tegenprestatie te leveren voor de donor.
Behoefte aan contact
Maar vaak hebben stamceldonoren en -ontvangers wel behoefte aan persoonlijk contact met elkaar, stelt de Gezondheidsraad: “De ontvanger kan de donor bedanken en de donor kan zien welk verschil de donatie heeft gemaakt.” Door nieuwe Europese regels over lichaamsmateriaal, en door ervaringen uit andere landen die niet-geanonimiseerd contact nu al toestaan, heeft de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) gevraagd wat de mogelijkheden zijn om dat ook in Nederland toe te passen.
Voorwaarden
De Gezondheidsraad noemt wel een aantal voorwaarden voor een andere aanpak. De eerste voorwaarde is een wachtperiode van twee jaar na de transplantatie. In die periode is de kans het grootst dat de ontvanger opnieuw stamcellen van dezelfde donor nodig heeft. De tweede voorwaarde is dat beide partijen goed geïnformeerd worden over het uitwisselen van gegevens en de voor- en nadelen daarvan.
De raad ziet geen reden om bestaande wetgeving voor contact na andere soorten donatie dan stamcellen – zoals bloed en moedermelk – te heroverwegen. (ANP)